Wiadomosci W Polsce!

Zapraszając wybrane światowe media do stolicy Tybetu po raz pierwszy od antychińskich protestów sprzed dwóch tygodni, Pekin chciał pokazać, że nie ma powodu robić krzyku o łamanie tam praw człowieka. Oczami dziennikarzy, m.in. "Financial Times", "Wall Street Journal" oraz agencji AP i Kyodo, świat miał się przekonać, że to chiński rząd miał rację w sprawie tłumienia zamieszek w Lhasie. Władze twierdzą, że to jedynie Tybetańczycy napadali i zabijali niewinnych Chińczyków oraz palili ich sklepy, bary, hotele. I że za protestami stoi "klika Dalajlamy", choć przebywający na wygnaniu duchowy przywódca Tybetańczyków zawsze zabraniał stosowania wszelkiej przemocy.

Plan zorganizowanej przez MSZ wycieczki załamał się wczoraj o godz. 11 w trakcie wizyty w klasztorze Dżokhang, głównym sanktuarium buddyjskim w stolicy Tybetu.

Mnichów wzburzyły słowa rządowego administratora klasztoru tłumaczącego dziennikarzom, że Tybet przez wieki należał do Chin. Tybetańczycy uważają, że okupacja zaczęła się od wkroczenia chińskiej armii w 1950 r., choć wcześniej region był w strefie wpływów Chin.

Kilkudziesięciu mnichów podbiegło do dziennikarzy. Jeden przez drugiego - najpierw po tybetańsku, potem po chińsku - przekonywali, że Dalajlama nie jest winien zamieszkom. - Chcą, byśmy opowiedzieli się przeciwko Dalajlamie, to niemożliwe - powtarzali. - Tybet nie jest wolny! Tybet nie jest wolny! - krzyczał, płacząc, młody mnich. Inni podkreślali, że w Tybecie nie ma wolności religijnej. - Nam samym nie pozwala się wychodzić - mówili. Dodawali, że dopiero w nocy ktoś wydał rozkaz do wycofania się wojska otaczającego klasztor.

Mnisi mówili, że wiedzą, co ryzykują rozmawiając z dziennikarzami. - To odważni ludzie. Będą torturowani, spędzą w chińskim więzieniu 10, może nawet 20 lat - powiedział nam brytyjski tybetolog Andrew Fisher z London School of Economics.

Incydent trwał 15 minut, choć towarzyszący mediom przedstawiciele władz próbowali odciągać dziennikarzy i prosili, by iść dalej.

Oficjalnie władze chińskie udają, że nic się nie stało. - Chcę podkreślić, że przedstawiciele rozmaitych grup etnicznych zamieszkałych w Tybecie, w tym i mnisi, zdecydowanie strzegą jedności narodowej i sprzeciwiają się separatyzmowi - zapewniał rzecznik MSZ Qin Gang.

Ale relacje z klasztoru natychmiast znalazły się w internetowych wydaniach mediów zabranych do Lhasy, trafiły na wszystkie najważniejsze serwisy informacyjne i szybko zostały rozesłane w inne miejsca w sieci. Pokazała je też zabrana na wycieczkę telewizja z Hongkongu, a potem kolejne.

Spontaniczny protest zrujnował starannie przygotowaną wycieczkę i przyćmił to, co naprawdę chciały przekazać światu Chiny. Dziennikarzom przedstawiciele władz pokazywali makabryczne zdjęcia zakrwawionych zwłok chińskich ofiar, opowiadali, jak w podpalonym sklepie zginęło pięć sprzedawczyń. Zawieźli też media pod szkołę w pobliżu klasztoru Ramocze, do której chodzą głównie dzieci tybetańskie, a która też została podpalona.

"W dwa tygodnie po rozruchach w powietrzu wisi zapach spalenizny" - pisze "Financial Times". "Rozruchy antychińskie były bardziej agresywne i uczyniły więcej szkód niż sobie z tego zdawaliśmy sprawę" - dodaje dziennikarz.

Dzielnica tybetańska przypomina strefę wojenną. Pełna jest spalonych domów, na każdym rogu widać policję i wojsko, przechodnie są ciągle legitymowani, a większość barów, sklepów i restauracji jest zamknięta. - Proszę, pomóżcie nam - wyszeptał do dziennikarzy spotkany przez nich tybetański nauczyciel.

Za to w chińskiej części miasta sklepy są otwarte, a na ulicach jest duży ruch. "W dwa tygodnie po protestach Lhasa jest miastem głęboko podzielonym" - podkreśla "Wall Street Journal".

Chińczycy, których ściągnął do Tybetu rządowy program "Jedź na Zachód", w ramach którego region jest kolonizowany, myślą o wyjeździe. - Boję się Tybetańczyków - powiedziała jednemu z reporterów chińska kelnerka.

Dziennikarze tylko w środę wieczorem mogli wyjść na miasto bez rządowych opiekunów, choć im to stanowczo odradzano. Wczoraj mediom nie zezwolono na wizytę w klasztorach Drepung i Sera, w których 10 marca rozpoczęły się pierwsze tybetańskie protesty. Od tego czasu klasztory są otoczone kordonem policji, a mnichów zamknięto w środku. Obrońcy Tybetu informują, że w klasztorach zaczyna brakować żywności.

Mimo ściągnięcia wielkich sił wojska i policji w Tybecie oraz w sąsiednich prowincjach nadal dochodzi do pojedynczych niepodległościowych protestów. Ostatni, o którym wiadomo, miał miejsce w środę w Luhuo w Syczuanie.

 

Źródło: Gazeta Wyborcza